Opowiadania użytkownika Marzycielka29

check Człowiek widmo Rozdział 5
local_library8 comment1 thumb_up1

 Bądź co bądź dopięłam swego, ale na pewno nie w sposób, jaki chciałam. To nie miało tak wyglądać. Brzeziński stanął nade mną z nieodgadnionym wyrazem twarzy. Bladożółte tęczówki przeszywały mnie na wskroś. Cisnęły piorunami i hipnotyzowały. Wszystko wydawało się dziwnie odrealnione, a jednocześnie nie mogłam pozbyć się wrażenia deja vu.Feralnego wieczoru to był on, to Igor mnie uratował, a teraz leżałam w jego ogrodzie, czując się... czytaj dalej trending_flat


check Człowiek widmo Rozdział 4
local_library6 comment1 thumb_up2

 Nie wiedziałam czy narastające uczucie podniecenia było spowodowane chwilowym pozbawieniem mnie wzroku, lecz z pewnością miało to znaczący wpływ.- Może na początku pozwolisz, że będę mówił do ciebie po imieniu. – Nie było to pytanie, a raczej stwierdzenie, które uznał za konieczne. – Muszę przyznać, że jesteś uparta i odważna.- Albo głupia – burknęłam pod nosem, co nie umknęło uwadze gospodarza.- To ty to powiedziałaś – dodał, śmi... czytaj dalej trending_flat


check Człowiek widmo Rozdział 3
local_library4 comment2 thumb_up2

Jeżeli choć przez chwilę pomyślałam, że ten dzień jest do kitu, to teraz cofałam te słowa, zastępując je totalną porażką, istnym apogeum, jednym słowem piekło spadło na ziemię. Nasza szkoła miała zostać zamknięta i wyburzona. Pan Brzeziński, palant, dupek – wymieniałam w myśli w drodze do mieszkania, wymyślił sobie wybudowanie na jej miejscu nowoczesnego hotelu z całym kompleksem rekreacyjnym.„Dzwoniłam w tej sprawie do burmistrza, sąd... czytaj dalej trending_flat


check Człowiek widmo Rozdział 2
local_library9 comment4 thumb_up2

Obrzydliwy zapach potu, strach, silny uścisk, potem szyderczy śmiech, który rozszedł się echem, i dźwięczał we mnie, prowokując do odzewu najdrobniejszy nerw. Dławiące poczucie bezradności i te oczekiwanie na nieuchronne. Obrazy, które niczym pokaz slajdów fundowała podświadomość, testują do granic możliwości moje emocje sprawiły, że obudziłam się, krzycząc.Rozejrzałam się dookoła. Licha poświata dopiero wschodzącego słońca sączyła się ... czytaj dalej trending_flat


check Człowiek widmo Rozdział 1, cz. 2
local_library15 comment2 thumb_up4

Okrągły, ścienny zegar wskazywał godzinę jedenastą. Marty wciąż nie było, a mnie zaczęło burczeć w brzuchu. Uczucie bulgotania stawało się coraz intensywniejsze i głośniejsze. Postanowiłam poczekać na nią przed budynkiem. Poprosiłam Michała, żeby przekazał Marcie wiadomość, gdzie jestem i wyszłam.Na zewnątrz było o wiele przyjemniej. Usiadłam na jednej z pięciu ławek i odchyliłam głowę do tyłu, kładąc łokcie na oparciu. Pojedyncze kosmy... czytaj dalej trending_flat


check Człowiek widmo Rozdział 1, cz. 1
local_library10 comment5 thumb_up4

Poniedziałek, pierwszy września. Przede mną kolejne dziesięć miesięcy harówki, którą wbrew pozorom kochałam. Po omacku szukałam telefonu, aby wyłączyć w nim budzik. Przeklinałam siebie w myśli, że wczoraj zamiast położyć się spać o przyzwoitej porze oglądałam do późna nowe odcinki ulubionego serialu, ale było to silniejsze ode mnie. Koniec końców czekałam na niego prawie pół roku.Przetarłam palcami zaspane oczy i przeciągnęłam się, ziew... czytaj dalej trending_flat