Opowiadanie użytkownika Ewelina32

Przebiśniegi

local_library1 comment0 thumb_up0
09-03-2019 09:01

Niech miną pierwsze przebiśniegi

Wyłaniając się spod śniegu i tak zwiędną

Nie zmienią niczyjego życia istnieniem

Lecz sama świadomość, że są, koi ból

Nim spotkam swojego przebiśniega

Który zawładnie moim sercem, jak inni

Czy ujrzę, że to tylko farsa?

Czy sprzedam swe serce nim zblednę?

Chciałabym chwile przedłużyć na zawsze

A zawsze niech nie trwa, tylko przemija

Niech przyszłość objawia się tylko miłością

I szczęściem nie chwili, lecz wiecznej wieczności

Przebiśniegi są piękne i dają nadzieję

Zapachem otulają zaspane serca

I ty możesz kochać. Chcesz? Choć spróbuj

Pamiętaj, że wiosną wzrastają przebiśniegi


Komentarze

Aby dodać komentarz musisz być zalogowany